Sreeman Narayaneeyam - Dasakam 53

Sreeman  Narayaneeyam - Dasakam 53

ദശകം 053 

http://ramayanam.guruvayoor.com/Sree%20Narayaneeyam/053%20Narayaneeyam.mp3
4  m 10 s

Narayaneeyam 53

53.1

अतीत्य बाल्यं जगतां पते त्वम्

उपेत्य पौगण्डवयो मनोज्ञं ।

उपेक्ष्य वत्सावनमुत्सवेन

प्रावर्तथा गोगणपालनायाम् ॥१॥

 

atītya bālyaṁ jagatāṁ pate tvam

upetya paugaṇḍavayo mano-jñaṁ ।

upekṣya vatsāvanamutsavena

prāvartathā go-gaṇapālanāyām ॥१॥

 

അതീത്യ ബാല്യം ജഗതാം പതേ ത്വം

ഉപേത്യ പൗഗണ്ഡവയോ മനോജ്ഞം ।

ഉപേക്ഷ്യ വത്സാവനമുത്സവേന

പ്രാവർത്തഥാ ഗോഗണപാലനായാം ॥१॥

 

ബാല്യം കടന്നങ്ങു കൌമാരമെത്തവേ

പശുക്കിടാങ്ങളെ മേയ്ക്കുന്നതു നിർത്തി

പശുക്കൂട്ടങ്ങളെ മേയ്ക്കുന്ന  പ്രവൃത്തിയിൽ

ഏർപ്പെട്ടു നന്നായ് വിഹരിച്ചു മോദമോടെ    

 

 

53.2

उपक्रमस्यानुगुणैव सेयं

मरुत्पुराधीश तव प्रवृत्ति: ।

गोत्रापरित्राणकृतेऽवतीर्ण-

स्तदेव देवारभथास्तदा यत् ॥२॥

 

upakramasyānuguṇaiva seyaṁ

marutpurādhīśa tava pravṛttiḥ ।

gotrāparitrāṇakṛte'vatīrṇa-

stad eva devārabhathāstadā yat ॥२॥

 

ഉപക്രമസ്യാനുഗുണൈവ സേയം

മരുത്പുരാധീശ തവ പ്രവൃത്തി: ।

ഗോത്രാപരിത്രാണകൃതേഽവതീർണ-

സ്തദേവ ദേവാരഭഥാസ്തദാ യത് ॥२॥

 

ഏവം ഗുരുവായൂരപ്പാ! വിഭോ! ഭവാനുടെ

കൌമാരകാല പ്രവൃത്തിയാം, ഗോരക്ഷ

അങ്ങേയവതാര നിയുക്ത കർമ്മമാം

ഭൂരക്ഷ,യവിടുന്നു ചെയ്യുമതിന്നു നാന്നിയാം

ഗോരക്ഷതന്നെയാം ഗോത്രപരിത്രാണനം.

 

 

 

53.3

कदापि रामेण समं वनान्ते

वनश्रियं वीक्ष्य चरन् सुखेन ।

श्रीदामनाम्न: स्वसखस्य वाचा

मोदादगा धेनुककाननं त्वम् ॥३॥

 

kadāpi rāmeṇa samaṁ vanānte

vana-śriyaṁ vīkṣya caran sukhena ।

śrīdāmanāmnaḥ svasakhasya vācā

modādagā dhenukakānanam tvam ॥३॥

 

കദാപി രാമേണ സമം വനാന്തേ

വനശ്രിയം വീക്ഷ്യ ചരന്‍ സുഖേന ।

ശ്രീദാമനാമ്ന: സ്വസഖസ്യ വാചാ

മോദാദഗാ ധേനുകകാനനം ത്വം ॥३॥

 

വനത്തിലൊരുദിനം ബലരാമനുമൊത്തങ്ങ്

വനഭംഗി കണ്ടു മോദേന നടന്നു പോരവേ

ധേനുകാസുരൻ വാഴും കാട്ടിൽ കടന്നു ചെന്നൂ

അങ്ങേ സുഹൃത്ത് ശ്രീദാമൻ ചൊന്നപോലെ

 

53.4

उत्तालतालीनिवहे त्वदुक्त्या

बलेन धूतेऽथ बलेन दोर्भ्याम् ।

मृदु: खरश्चाभ्यपतत्पुरस्तात्

फलोत्करो धेनुकदानवोऽपि ॥४॥

 

uttālatālīnivahe tvaduktyā

balena dhūte'tha balena dorbhyām ।

mṛduḥ kharas-cābhyapatatpurastāt

phalotkaro dhenukadānavo'pi ॥४॥

 

53.4

ഉത്താലതാലീനിവഹേ ത്വദുക്ത്യാ

ബലേന ധൂതേഽഥ ബലേന ദോര്‍ഭ്യാം ।

മൃദു: ഖരശ്ചാഭ്യപതത്പുരസ്താത്

ഫലോത്കരോ ധേനുകദാനവോഽപി ॥४॥

 

അചിരേണയാ വനത്തിൽ ഭവാൻ

പറഞ്ഞതിനാൽ ഉയരത്തിൽ നിൽക്കും

പനകളെ ഊക്കോടെ ബലരാമൻ

ഇരുകൈകളാലും കുലുക്കവേ, മൃദുപഴങ്ങളും

പഴുക്കാത്ത കായ്കളുമേറെ നിലത്തുവീണൂ;

കഴുതാരൂപിയാം,  ധേനുകാസുരനപ്പോൾ  

കോപിച്ചു വന്നൂ പോരിടാനുറച്ചു നൂനം.  

 

 

53.5

समुद्यतो धैनुकपालनेऽहं

कथं वधं धैनुकमद्य कुर्वे ।

इतीव मत्वा ध्रुवमग्रजेन

सुरौघयोद्धारमजीघनस्त्वम् ॥५॥

 

samudyato dhenukapālane'haṁ

kathaṁ vadhaṁ dhenukamadya kurve ।

itīva matvā dhruvamagrajena

surau-ghayoddhāramajīghanastvam ॥५॥

 

സമുദ്യതോ ധൈനുകപാലനേഽഹം

കഥം വധം ധൈനുകമദ്യ കുർവ്വേ  ।

ഇതീവ മത്വാ ധ്രുവമഗ്രജേന

സുരൗഘയോദ്ധാരമജീ ഘനസ്ത്വം ॥५॥

 

ധേനുക്കളെ പരിപാലനം ചെയ്തുകഴിയും താൻ

ധേനുകനാമകനെയെങ്ങിനെ വധിക്കുമെന്നു

തേറിയാവാം ദേവഗണശത്രു ധേനുകാസുരനെ

അങ്ങ് ബാലരാമനെക്കൊണ്ട് കൊല്ലിച്ചുവല്ലോ!  

  

53.6

तदीयभृत्यानपि जम्बुकत्वे

नोपागतानग्रजसंयुतस्त्वम् ।

जम्बूफलानीव तदा निरास्थ-

स्तालेषु खेलन् भगवन् निरास्थ: ॥६॥

 

tadīyabhṛtyānapi jambukatve

nopāgatānagrajasanyutastvam ।

jambūphalānīva tadā nirāstha-

stāleṣu khelan bhagavan nirāsthaḥ ॥६॥

 

തദീയഭൃത്യാനപി ജംബുകത്വേ

നോപാഗതാനഗ്രജസംയുതസ്ത്വം ।

ജംബൂഫലാനീവ തദാ നിരാസ്ഥ-

സ്താലേഷു ഖേലന്‍ ഭഗവന്‍ നിരാസ്ഥ: ॥६॥

 

പോരിന്നു വന്നൂ കുറുക്കന്മാരായ്

ധേനുകഭൃത്യവൃന്ദമപ്പോൾ ഭവാനും

ഏട്ടനുമക്കൂട്ടരെ വെറും കളിയായ്

ഞാവൽപ്പഴങ്ങളെടുക്കുംപോലെടുത്തു

പനമരങ്ങളിലേക്കെറിഞ്ഞു കൊന്നു.

 

53.7

विनिघ्नति त्वय्यथ जम्बुकौघं

सनामकत्वाद्वरुणस्तदानीम् ।

भयाकुलो जम्बुकनामधेयं

श्रुतिप्रसिद्धं व्यधितेति मन्ये ॥७॥

 

vinighnati tvayyatha jambukaughaṁ

sanāmakatvādvaruṇastadānim ।

bhayākulo jambukanāmadheyam

śrutiprasiddhaṁ vyadhiteti manye ॥७॥

 

വിനിഘ്നതി ത്വയ്യഥ ജംബുകൗഘം

സനാമകത്വാദ്വരുണസ്തദാനീം ।

ഭയാകുലോ ജംബുകനാമധേയം

ശ്രുതിപ്രസിദ്ധം വ്യധിതേതി മന്യേ ॥७॥

 

ജംബുകക്കൂട്ടങ്ങളെയങ്ങു ഹനിക്കുന്ന സമയം  

വേദങ്ങളിൽ ജംബൂക നാമത്തിലറിയും വരുണൻ

നാമസാമ്യം കൊണ്ട് പ്രാണഭയം നിമിത്തം

സ്വയം ജംബൂകനാമത്തെ മറച്ചു വച്ചതാകാം   

 

53.8

तवावतारस्य फलं मुरारे

सञ्जातमद्येति सुरैर्नुतस्त्वम् ।

सत्यं फलं जातमिहेति हासी

बालै: समं तालफलान्यभुङ्क्था: ॥८॥

 

tavāvatārasya phalaṁ murāre

sañjātamadyeti surairnutastvam ।

satyaṁ phalaṁ jātamiheti hāsī

bālaiḥ samaṁ tālaphalānyabhuṅkthāḥ ॥८॥

 

തവാവതാരസ്യ ഫലം മുരാരേ

സംജാതമദ്യേതി സുരൈർനുതസ്ത്വം ।

സത്യം ഫലം ജാതമിഹേതി ഹാസീ

ബാലൈ: സമം താലഫലാന്യഭുങ്ക്ഥാ: ॥८॥

 

ഭഗവൻ മുരാരേ! തവാവതാരത്തിൻ ഫലം

ഭൂമിയിൽ കാണുന്നു ഞങ്ങളെന്നു ദേവവൃന്ദം

ഭവാനെ സ്തുതിക്കെ അങ്ങതുകേട്ടു ഹസിച്ചു

“സത്യം! ഫലങ്ങൾ കിട്ടിയിപ്പോൾ”യെന്നു കളി

ചൊല്ലി പനമ്പഴങ്ങൾ കഴിച്ചൂ കൂട്ടാരുമായി

 

53.9

मधुद्रवस्रुन्ति बृहन्ति तानि

फलानि मेदोभरभृन्ति भुक्त्वा ।

तृप्तैश्च दृप्तैर्भवनं फलौघं

वहद्भिरागा: खलु बालकैस्त्वम् ॥९॥

 

madhudravasrunti bṛhanti tāni

phalāni medobharabhr̥nti bhuktvā ।

tṛptaiśca dṛptairbhavanaṁ phalaughaṁ

vahadbhirāgāḥ khalu bālakaistvam ॥९॥

 

മധുദ്രവസ്രുന്തി ബൃഹന്തി താനി

ഫലാനി മേദോഭരഭൃന്തി ഭുക്ത്വാ ।

തൃപ്തൈശ്ച ദൃപ്തൈർഭവനം ഫലൗഘം

വഹദ്ഭിരാഗാ: ഖലു ബാലകൈസ്ത്വം ॥९॥

 

വലുപ്പമാർന്നു തേനൂറുമാ പഴങ്ങൾ

നിറയെക്കഴിച്ചു മതിവന്നു വിജയഭാവേ

ഗോപബാലൻമാർക്കൊപ്പമങ്ങ് മടങ്ങവേ  

ഏറെപ്പഴങ്ങളും വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയീ

 

 

53.10

हतो हतो धेनुक इत्युपेत्य

फलान्यदद्भिर्मधुराणि लोकै: ।

जयेति जीवेति नुतो विभो त्वं

मरुत्पुराधीश्वर पाहि रोगात् ॥१०॥

 

hato hato dhenuka ityupetya

phalānyadadbhirmadhurāṇi lokaiḥ ।

jayeti jīveti nuto vibho tvam

marutpurādhīśvara pāhi rogāt ॥१०॥

 

ഹതോ ഹതോ ധേനുക ഇത്യുപേത്യ

ഫലാന്യദദ്ഭിർ മധുരാണി ലോകൈ: ।

ജയേതി ജീവേതി നുതോ വിഭോ ത്വം

മരുത്പുരാധീശ്വര പാഹി രോഗാത് ॥१०॥

 

“ധേനുകനെ വധിച്ചു, വധിച്ചു” വെന്ന് വിളിച്ചുകൂവി

ധേനുകവനത്തിലെത്തി മധുരഫലങ്ങൾ

ആഹരിക്കും ഗോപജനങ്ങളാൽ “വിജയീ ഭവ,

നീണാൾ വാഴട്ടെ”എന്നേവം പ്രകീർത്തിതനാം

ഗുരുവായൂരപ്പാ !  സർവ്വശക്താ വിഭോ!

രോഗങ്ങളെല്ലാമകറ്റിയെന്നെ രക്ഷിക്കണേ