Sreeman Narayaneeyam - Dasakam 56
ദശകം 056
http://ramayanam.guruvayoor.com/Sree%20Narayaneeyam/056%20Narayaneeyam.mp3
4 m 10 s
Narayaneeyam 56
56.1
रुचिरकम्पितकुण्डलमण्डल:
सुचिरमीश ननर्तिथ पन्नगे ।
अमरताडितदुन्दुभिसुन्दरं
वियति गायति दैवतयौवते ॥१॥
ruchirakampitakuṇḍalamandalah:
suchiramiisha
nanartitha pannage।
amrataḍitadundubhisundaram
viyati
gāyati
daivatayauvate॥1॥
രുചിരകമ്പിതകുണ്ഡലമണ്ഡലഃ
സുചിരമീശ നനർത്തിഥ
പന്നഗേ ।
അമരതാഡിതദുന്ദുഭിസുന്ദരം
വിയതി ഗായതി
ദൈവതയൌവതേ ॥१॥
ദേവന്മാർ മുഴക്കും
ദുന്ദുഭിക്കൊപ്പം സുമധുരം
ദേവതമാർ പാടുമ്പോളങ്ങു
നൃത്തം തുടർന്നൂ
കാതിൽ കുണ്ഡലങ്ങളിളക്കി
അതിചടുലമായ്
സുചിരം പന്നഗഫണത്തിൻമേൽ
സുരുചിരം
56.2
नमति यद्यदमुष्य शिरो हरे
परिविहाय तदुन्नतमुन्नतम् ।
परिमथन् पदपङ्करुहा चिरं
व्यहरथा: करतालमनोहरम् ॥२॥
namati
yadyadamushya shiro hare
parivihaaya
tadunnatamunnatam।
parimathan
padapaṅkaruhā chiram
vyaharathā: karatālamanoḥaram॥2॥
നമതി
യദ്യദമുഷ്യ ശിരോ ഹരേ
പരിവിഹായ
തദുന്നതമുന്നതം ।
പരിമഥൻ പദപങ്കരുഹാ
ചിരം
വ്യഹരഥാ:
കരതാലമനോഹരം ॥२॥
ദുഷ്ടമദാപഹാരിയാം
ഭഗവൻ! അങ്ങസുരന്റെ
താഴും പത്തികളെ
വിട്ട്, പൊങ്ങും ഫണങ്ങളെ
താമരപ്പാദം കൊണ്ടു
ചവിട്ടി, കൈത്താളമിട്ട്
വശ്യമോഹന നൃത്തമാടിയേറെനേരം
രസിച്ചു.
56.3
त्वदवभग्नविभुग्नफणागणे
गलितशोणितशोणितपाथसि ।
फणिपताववसीदति सन्नता-
स्तदबलास्तव माधव पादयो: ॥३॥
tvadavabhagnavibhugnaphaṇāgaṇe
galitashoṇitashoṇitapāthasi।
phaṇipatāvavasīdati sannatā-
stadabalāstava mādhava pādayoḥ॥3॥
ത്വദവഭഗ്നവിഭുഗ്നഫണാഗണേ
ഗലിതശോണിതശോണിതപാഥസി
।
ഫണിപതാവവസീദതി
സന്നതാ-
സ്തദബലാസ്തവ
മാധവ പാദയോഃ ॥३॥
മർദ്ദനമേറ്റു പത്തികളൊടിഞ്ഞു
ചോരചീന്തി
യമുനാജലം ശോണമയമാക്കി
സർപ്പരാജൻ
അവശനായപ്പോളവന്റെ
ഭാര്യമാർ, മാധവാ!
നിൻ തൃക്കാൽക്കൽ
വീണു ശരണം പണിഞ്ഞൂ
56.4
अयि पुरैव चिराय परिश्रुत
त्वदनुभावविलीनहृदो हि ता: ।
मुनिभिरप्यनवाप्यपथै: स्तवैर्
नुनुवुरीश भवन्तमयन्त्रितम् ॥४॥
ayi
puraiva chirāya parishruta
tvadanubhāvavilīnahṛdo hi tāḥ।
munibhirapyanavāpyapathaiḥ stavair
nunuvurīśa
bhavantamayantritam॥4॥
അയി പുരൈവ
ചിരായ പരിശ്രുത
ത്വദനുഭാവവിലീനഹൃദോ
ഹി താ: ।
മുനിഭിരപ്യനവാപ്യപഥൈ:
സ്തവൈർ
നുനുവുരീശ
ഭവന്തമയന്ത്രിതം ॥४॥
മുൻപേ ഭവദ് മാഹാത്മ്യം
കേട്ടറിഞ്ഞവർ
സുചിരഭക്തരാണവർ
കാളിയപത്നിമാർ
അനർഗ്ഗളം സ്തുതീച്ചൂ
ഭവാനെയവർ മഹാ
മുനിമാർക്കുപോലുമപ്രാപ്യമാം
ഭക്തിയോടെ
56.5
फणिवधूगणभक्तिविलोकन
प्रविकसत्करुणाकुलचेतसा ।
फणिपतिर्भवताऽच्युत जीवित
स्त्वयि समर्पितमूर्तिरवानमत् ॥५॥
phaṇivadhūgaṇabhaktivilokana
pravikasatkaruṇākulachetasā।
phaṇipatirbhavatā'chyuta jīvita
tvayi
samarpitamūrtiravānamat॥5॥
ഫണിവധൂഗണഭക്തിവിലോകന
പ്രവികസത്കരുണാകുലചേതസാ
।
ഫണിപതിർഭവതാഽച്യുത
ജീവിത
സ്ത്വയി സമർപ്പിിതമൂർത്തിരവാനമത്
॥५॥
നാഗവധുക്കളിലന്യാദൃശ
ഭക്തി കണ്ടു വർദ്ധിതമാം
കരുണയാർന്നു മരണവക്ത്രത്തിൽ
നിന്നു വിടുതൽ
നല്കി അച്യുതാ,
ഭവാനപ്പോൾ കാളിയഗർവ്വം ശമിച്ചു
സർവ്വം സമർപ്പിച്ചവനങ്ങയെ
സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചൂ.
56.6
रमणकं व्रज वारिधिमध्यगं
फणिरिपुर्न करोति विरोधिताम् ।
इति भवद्वचनान्यतिमानयन्
फणिपतिर्निरगादुरगै: समम् ॥६॥
ramaṇakaṁ vraja vāridhimadhyagaṁ
phaṇiripurna karoti
virodhitām।
iti
bhavadvacanānyatimānayan
phaṇipatirniragāduragaiḥ samam॥6॥
രമണകം വ്രജ
വാരിധിമധ്യഗം
ഫണിരിപുർന
കരോതി വിരോധിതാം ।
ഇതി
ഭവദ്വചനാന്യതിമാനയൻ
ഫണിപതിർനിരഗാദുരഗൈ:
സമം ॥६॥
“പോക നീയിനി രമണകദ്വീപിലേക്കവിടെയിനി
വരില്ലനിന്നരി
ഗരുഡൻ വിരോധത്തിനായ്”
ഭവാൻ ചൊന്നതു കേട്ടു
കാളിയനെളിമയോടെ
പോയീ രമണകത്തിലേക്കാശ്രിതരുമായി
വേഗം
56.7
फणिवधूजनदत्तमणिव्रज
ज्वलितहारदुकूलविभूषित: ।
तटगतै: प्रमदाश्रुविमिश्रितै:
समगथा: स्वजनैर्दिवसावधौ ॥७॥
phaṇivadhūjanadattamaṇivraja
jvalitahāradukūlavibhūṣitaḥ।
taṭagataiḥ pramadāśruvimishritaiḥ
samagathāḥ
svajanairdivasāvadhau॥7॥
ഫണിവധൂജനദത്തമണിവ്രജ
ജ്വലിതഹാരദുകൂലവിഭൂഷിതഃ
।
തടഗതൈ:
പ്രമദാശ്രുവിമിശ്രിതൈ:
സമഗഥാ:
സ്വജനൈർദിവസാവധൌ ॥७॥
നാഗപത്നിമാർ സമർപ്പിച്ചതാം
മണികൾ
കൊരുത്ത മാലകളും
പട്ടുടയാടയും അഴകിൽ
ദേഹമലങ്കരിച്ചു
സ്വജനങ്ങൾക്കാനന്ദമേകി
എത്തീ ഭവാൻ യമുനാതീരത്തു
സായന്തനേ!
56.8
निशि पुनस्तमसा व्रजमन्दिरं
व्रजितुमक्षम एव जनोत्करे ।
स्वपति तत्र भवच्चरणाश्रये
दवकृशानुररुन्ध समन्तत: ॥८॥
nishi
punastamasā vrajamandiraṁ
vrajitumakṣama eva
janotkare।
svapati
tatra bhavaccharaṇāśraye
davakṛśānurarundha
samantataḥ॥8॥
നിശി
പുനസ്തമസാ വ്രജമന്ദിരം
വ്രജിതുമക്ഷമ
ഏവ ജനോത്കരേ ।
സ്വപതി തത്ര
ഭവച്ചരണാശ്രയേ
ദവകൃശാനുരരുന്ധ
സമന്തത: ॥८॥
നേരമേറെ വൈകിയന്നിരുട്ടിൽ
ഗോകുലമെത്തുവാൻ
ആകാതെയങ്ങേ ജനങ്ങൾ
ഭവദ്ചരണ ശരണരായ്
രാത്രി യമുനാതീരത്തു
തന്നെ കിടന്നുറങ്ങവേ പെട്ടെന്നു
കാട്ടുതീ പടർന്നു
ചുറ്റി വളഞ്ഞവരെ ബന്ധിച്ചു, കഷ്ടം !
56.9
प्रबुधितानथ पालय पालये
त्युदयदार्तरवान् पशुपालकान् ।
अवितुमाशु पपाथ महानलं
किमिह चित्रमयं खलु ते मुखम् ॥९॥
prabudhitānatha pālaya pālaye
tyudayadārtaravān paśupālakān।
avitumāśu
papātha mahānalam
kimihachitramayaṁ khalu te
mukham॥9॥
പ്രബുധിതാനഥ
പാലയ പാലയേ
ത്യുദയദാർത്തരവാൻ
പശുപാലകാൻ ।
അവിതുമാശു
പപാഥ മഹാനലം
കിമിഹ
ചിത്രമയം ഖലു തേ മുഖം ॥९॥
കാട്ടുതീ പടരവേ
തീക്ഷ്ണമാം ചൂടേറ്റുണർന്നു
“രക്ഷിക്ക രക്ഷിക്ക”
എന്നാർത്തരായാർക്കും
പശുപാലകരെ രക്ഷിക്കാനങ്ങു
ക്ഷണത്തിലാ
കാട്ടുതീ വലിച്ചു
കുടിച്ചു; ആശ്ചര്യമില്ലതിലൊട്ടും!
അഗ്നി അങ്ങേ മുഖത്തിൽ
നിന്നും ജാതനല്ലോ
56.10
शिखिनि वर्णत एव हि पीतता
परिलसत्यधुना क्रिययाऽप्यसौ ।
इति नुत: पशुपैर्मुदितैर्विभो
हर हरे दुरितै:सह मे गदान् ॥१०॥
śikhini varṇata eva hi pītatā
parilasatyadhunā kriyayā'pyasau।
iti
nutaḥ paśupairmuditairvibho
hara
hare duritaiḥsaha me gadān॥10॥
ശിഖിനി വർണത
ഏവ ഹി പീതതാ
പരിലസത്യധുനാ
ക്രിയയാഽപ്യസൗ ।
ഇതി നുത:
പശുപൈർമുദിതൈർവിഭോ
ഹര ഹരേ
ദുരിതൈ: സഹ മേ ഗദാൻ ॥१൦॥
“അഗ്നിയിൽ പീതവർണ്ണമെന്നതു
സഹജം; അങ്ങാൽ
പീതമായതിനാൽ അഗ്നിക്കു
പീതമെന്നിപ്പോൾ
ക്രിയാശബ്ദമായും
നാമം സഹജമായ് തീർന്നുവല്ലോ.”
ഏവം സന്തുഷ്ടരാം
ഗോപാലരാൽ സ്തുതനാമങ്ങു
കരുണയാ നീക്കേണമേയെൻ
രോഗവും പാപങ്ങളും
No comments:
Post a Comment