Sreeman Narayaneeyam - Dasakam 64

Sreeman  Narayaneeyam - Dasakam 64

ദശകം 064 

http://ramayanam.guruvayoor.com/Sree%20Narayaneeyam/064%20Narayaneeyam.mp3
4  m 10 s

Narayaneeyam 64 

64.1

आलोक्य शैलोद्धरणादिरूपं

प्रभावमुच्चैस्तव गोपलोका: ।

विश्वेश्वरं त्वामभिमत्य विश्वे

नन्दं भवज्जातकमन्वपृच्छन् ॥१॥

 

ālokya śailoddharaṇādirūpaṃ

prabhāvamuccaistava gopalokāḥ |

viśveśvaramtvāmabhimatya viśve

nandaṃ bhavajjātakamanvapṛcchan ||1||

 

ആലോക്യ ശൈലോദ്ധരണാദിരൂപം

പ്രഭാവമുച്ചൈസ്തവ ഗോപലോകാ: ।

വിശ്വേശ്വരം ത്വാമഭിമത്യ വിശ്വേ

നന്ദം ഭവജ്ജാതകമന്വപൃച്ഛൻ ॥१॥

 

ഗോവർദ്ധനത്തെയങ്ങേഴുദിനം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചതും

മറ്റത്ഭുതപ്രഭാവങ്ങളും കണ്ടു ഗോപാലരാം ജനം

ഭവാൻ വിശ്വേശ്വരൻ വിഷ്ണുവാണോയെന്നു സംശയിച്ച്

നന്ദഗോപരോടാരാഞ്ഞൂ അങ്ങേ ജാതകത്തെപ്പറ്റി.

 

64.2

गर्गोदितो निर्गदितो निजाय

वर्गाय तातेन तव प्रभाव: ।

पूर्वाधिकस्त्वय्यनुराग एषा

मैधिष्ट तावत् बहुमानभार: ॥२॥

 

gargodito nirgadito nijāya

vargāya tātena tava prabhāvaḥ |

pūrvādhikastvayyanurāga eṣā

maidhiṣṭa tāvat bahumānabhāraḥ ||2|

 

ഗർഗോദിതോ നിർഗദിതോ നിജായ

വർഗായ താതേന തവ പ്രഭാവ: ।

പൂർവാധികസ്ത്വയ്യനുരാഗ ഏഷാ

മൈധിഷ്ട താവത് ബഹുമാനഭാര: ॥२॥

 

നാമകരണ സമയേ ഗർഗ്ഗമുനി മുൻകൂട്ടിപ്പറഞ്ഞതാം  

അങ്ങേ പ്രഭാവം നന്ദഗോപരവർക്കു വെളിപ്പെടുത്തീ

അപ്പോൾമുതൽ ഗോകുലവാസികൾക്കെല്ലാമങ്ങയിൽ

പ്രേമമേറി പൂർവ്വാധികം ബഹുമാനവും മേൽക്കുമേൽ

 

64.3

ततोऽवमानोदिततत्त्वबोध:

सुराधिराज: सह दिव्यगव्या।

उपेत्य तुष्टाव स नष्टगर्व:

स्पृष्ट्वा पदाब्जं मणिमौलिना ते ॥३॥

 

tato'vamānoditatattvabodhaḥ

surādhirājaḥ saha divyagavyā |

upetya tuṣṭāva sa naṣṭagarvaḥ

spṛṣṭvā padābjam maṇimaulinā te ||3||

 

തതോഽവമാനോദിത തത്ത്വബോധ:

സുരാധിരാജ: സഹ ദിവ്യഗവ്യാ।

ഉപേത്യ തുഷ്ടാവ സ നഷ്ടഗര്വ:

സ്പൃഷ്ട്വാ പദാബ്ജം മണിമൗലിനാ തേ ॥३॥

 

പരാജയത്താലു,മപമാനത്താലും ബോധമുണർന്ന

ദേവേന്ദ്രൻ ഗർവ്വമെല്ലാമൊടുങ്ങി, കാമധേനുവുമായ്

വ്രജത്തിലെത്തി, തിളങ്ങും മണിക്കിരീടമങ്ങേ പാദ

പത്മങ്ങളിൽ തൊട്ടു നമസ്കരിച്ചൂ സ്തുതിച്ചൂ ഭവാനെ

 

64.4

स्नेहस्नुतैस्त्वां सुरभि: पयोभि:

र्गोविन्दनामाङ्कितमभ्यषिञ्चत् ।

ऐरावतोपाहृतदिव्यगङ्गा

पाथोभिरिन्द्रोऽपि च जातहर्ष: ॥४॥

 

snehasnutaiṣtvāṃ surabhiḥ payobhiḥ

rgovindanāmāṅkitamabhyasiñcat |

airāvatopāhṛtadivyagaṅgā

pāthobhirindro'pi ca jātaharṣaḥ ||4||

 

സ്നേഹസ്നുതൈസ്ത്വാം സുരഭി: പയോഭി:

ഗോവിന്ദനാമാങ്കിതമഭ്യഷിഞ്ചത് ।

ഐരാവതോപാഹൃതദിവ്യഗംഗാ

പാഥോഭിരിന്ദ്രോഽപി ച ജാതഹർഷ: ॥४॥

 

സ്നേഹത്താൽ ചുരത്തിയ പാലുകൊണ്ടു കാമധേനു

അഭിഷേകം ചെയ്തൂ ഭവാനെ ഗോവിന്ദനാമനാക്കി.

ഐരാവതം കൊണ്ടുവന്നതാം ആകാശ ഗംഗാതീർത്ഥം

കൊണ്ടിന്ദ്രനുമങ്ങയെ അഭിഷേകം ചെയ്തൂ ഹർഷമോടെ

 

64.5

जगत्त्रयेशे त्वयि गोकुलेशे

तथाऽभिषिक्ते सति गोपवाट: ।

नाकेऽपि वैकुण्ठपदेऽप्यलभ्यां

श्रियं प्रपेदे भवत: प्रभावात् ॥५॥

 

jagattrayeśe tvayi gokuleśe

tathā'bhigīkṣte sati gopavāṭaḥ |

nāke'pi vaikuṇṭhapade'pyalabhyāṃ

śriyaṃ prapede bhavataḥ prabhāvāt ||5||

 

ജഗത്ത്രയേശേ ത്വയി ഗോകുലേശേ

തഥാഽഭിഷിക്തേ സതി ഗോപവാട: ।

നാകേഽപി വൈകുണ്ഠപദേഽപ്യലഭ്യാം

ശ്രിയം പ്രപേദേ ഭവത: പ്രഭാവാത് ॥५॥

 

മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും നാഥനാമങ്ങ് ഗോകുലേശൻ

ഗോവിന്ദനായ് അഭിഷിക്തനായതിൻ ശേഷം അങ്ങേ

പ്രഭാവാൽ അമ്പാടിയാകവേ ഐശ്വര്യസമ്പൂർണ്ണമായീ

സ്വർഗ്ഗലോകത്തിനും വൈകുണ്ഠത്തിനുപോലുമതീതമായ്

 

64.6

कदाचिदन्तर्यमुनं प्रभाते

स्नायन् पिता वारुणपूरुषेण ।

नीतस्तमानेतुमगा: पुरीं त्वं

तां वारुणीं कारणमर्त्यरूप: ॥६॥

 

kadācidantaryamunaṃ prabhāte

snāyan pitā vāruṇapūruṣeṇa |

nītastamānetumagāḥ purīṃ tvaṃ

tāṃ vāruṇīṃ kāraṇamartyarūpaḥ ||6||

 

കദാചിദന്തര്യമുനം പ്രഭാതേ

സ്നായൻ പിതാ വാരുണപൂരുഷേണ ।

നീതസ്തമാനേതുമഗാ: പുരീം ത്വം

താം വാരുണീം കാരണമർത്യരൂപ: ॥६॥

 

പ്രഭാതത്തിലൊരുദിനം നന്ദഗോപർ യമുനയിൽ

സ്നാനം ചെയ്യവേ, വരുണകിങ്കരരിലൊരാൾ തവ

താതനെ ബലാൽ വരുണലോകത്തിൽ കൊണ്ടുപോയീ; ലോകരക്ഷക്കായ് മർത്യരൂപമെടുത്ത ഭവാനപ്പോൾ

വരുണനഗരത്തിലേക്കു പോയീ ജവം നന്ദഗോപനെ

തിരികേ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു കൊണ്ടുപോരുവാൻ

64.7

ससम्भ्रमं तेन जलाधिपेन

प्रपूजितस्त्वं प्रतिगृह्य तातम् ।

उपागतस्तत्क्षणमात्मगेहं

पिताऽवदत्तच्चरितं निजेभ्य: ॥७॥

 

sasambramaṃ tena jalādhipena

prapūjitastvaṃ pratigr̥hya tātam |

upāgatastatkṣaṇamātmagehaṃ

pitā'vadattaccharitaṃ nijebhyaḥ ||7||

 

സസംഭ്രമം തേന ജലാധിപേന

പ്രപൂജിതസ്ത്വം പ്രതിഗൃഹ്യ താതം ।

ഉപാഗതസ്തത്ക്ഷണമാത്മഗേഹം

പിതാഽവദത്തച്ചരിതം നിജേഭ്യ: ॥७॥

 

ആശ്ചര്യമാർന്നൂ വരുണദേവൻ തൻപുരിയിലസമയം

അങ്ങയെക്കണ്ടു പൂജിച്ചു വണങ്ങിയാദരപൂർവ്വമപ്പോൾ

പിതാവിനെക്കൂട്ടി മടങ്ങി സ്വഗൃഹത്തിലേക്കാമോദമോടെ

നന്ദഗോപനീ കഥയെല്ലാം പറഞ്ഞൂ തൻ കൂട്ടരോടായി.

 

64.8

हरिं विनिश्चित्य भवन्तमेतान्

भवत्पदालोकनबद्धतृष्णान् ॥

निरीक्ष्य विष्णो परमं पदं तद्

दुरापमन्यैस्त्वमदीदृशस्तान् ॥८॥

 

hariṃ viniścitya bhavantametān

bhavatpadālokana baddhatṛṣṇān ||

nirīkṣya viṣṇo paramaṃ padaṃ tad

durāpamanyaiṣtvamadīdṛśastān ||8||

 

ഹരിം വിനിശ്ചിത്യ ഭവന്തമേതാൻ

ഭവത്പദാലോകനബദ്ധതൃഷ്ണാൻ ॥

നിരീക്ഷ്യ വിഷ്ണോ പരമം പദം തദ്

ദുരാപമന്യൈസ്ത്വമദീദൃശസ്താൻ ॥८॥

 

ഗോപബാലനാമങ്ങ് സാക്ഷാൽ ഹരിതന്നെയെന്നു

തിരിച്ചറിഞ്ഞൂ ഗോകുലവാസികൾ; അവരാഗ്രഹിച്ചൂ

വൈകുണ്ഠമൊന്നു കാണുവാൻ സർവ്വഭൂതഹൃദയ

നിവാസി വിഷ്ണോ! അങ്ങതറിഞ്ഞു കാട്ടിക്കൊടുത്തൂ

അന്യർക്കപ്രാപ്യമാമാ തദ്പദം, പരമസ്വധാമം  

 

64.9

स्फुरत्परानन्दरसप्रवाह

प्रपूर्णकैवल्यमहापयोधौ ।

चिरं निमग्ना: खलु गोपसङ्घा

स्त्वयैव भूमन् पुनरुद्धृतास्ते ॥९॥

 

sphuratparānandarasapravāha

prapūrṇakaivalyamahāpayodhau |

ciraṃ nimagnāḥ khalu gopasaṅghā

tvayaiva bhūman punaruddhṛtāste ||9||

 

സ്ഫുരത്പരാനന്ദരസപ്രവാഹ

പ്രപൂർണകൈവല്യമഹാപയോധൌ ।

ചിരം നിമഗ്നാ: ഖലു ഗോപസങ്ഘാ

സ്ത്വയൈവ ഭൂമൻ പുനരുദ്ധൃതാസ്തേ ॥९॥

 

ജാജ്വല്യപ്രഭ വിളങ്ങുമാ പരമാനന്ദസാഗരത്തിൽ

ആമഗ്നരായിക്കിടന്നൂ ഗോപസമൂഹമേറെ നേരം

പരബ്രഹ്മമൂർത്തിയാമങ്ങ് പിന്നെയതിൽനിന്നുമവരെ

ഉണർത്തിയുദ്ധരിച്ചൂ, നിദ്രയിൽ നിന്നെന്നപോലെ

    

64.10

करबदरवदेवं देव कुत्रावतारे

निजपदमनवाप्यं दर्शितं भक्तिभाजाम् ।

तदिह पशुपरूपी त्वं हि साक्षात् परात्मा

पवनपुरनिवासिन् पाहि मामामयेभ्य: ॥१०॥

 

karabadaravadevaṃ deva kutrāvatāre

nijapadam anavāpyaṃ darśitaṃ bhaktibhājām |

tadiha paśuparūpī tvaṃ hi sākṣāt parātmā

pavanapuranivāsin pāhi māmāmayebhyaḥ ||10||

 

കരബദരവദേവം ദേവ കുത്രാവതാരേ

നിജപദമനവാപ്യം ദർശിതം ഭക്തിഭാജാം ।

തദിഹ പശുപരൂപീ ത്വം ഹി സാക്ഷാത് പരാത്മൻ

പവനപുരനിവാസിൻ പാഹി മാമാമയേഭ്യ: ॥१०॥

 

അപ്രാപ്യമാമങ്ങേ വൈകുണ്ഠദേശം പരമപദം

കയ്യിലിരിക്കും ചെറുപഴംപോലെ ഭക്തന്മാർക്ക്

കാട്ടിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ടോ മറ്റവതാരങ്ങളിൽ പ്രഭോ?

അതിനാലങ്ങേ ഗോപാലരൂപമിവിടെ പ്രത്യക്ഷമാം

പരബ്രഹ്മം, സുനിശ്ചയം! ഏവം മഹാത്മ്യമേറും

ഗുരുവായൂരപ്പാ ! രോഗങ്ങളിൽ നിന്നു രക്ഷിക്കണേ