Sreeman Narayaneeyam - Dasakam 68

Sreeman  Narayaneeyam - Dasakam 68

ദശകം 068 

http://ramayanam.guruvayoor.com/Sree%20Narayaneeyam/068%20Narayaneeyam.mp3

4  m 10 s 

Narayaneeyam 68

 

68.1

तव विलोकनाद्गोपिकाजना:

प्रमदसङ्कुला: पङ्कजेक्षण ।

अमृतधारया संप्लुता इव

स्तिमिततां दधुस्त्वत्पुरोगता: ॥१॥

 

tava vilokanādgopikājanāḥ

pramadasaṅkulāḥ paṅkajekṣaṇa |

amṛtadhārayā saṃplutā iva

stimitatāṃ dadhustvatpurogatāḥ ||1||

 

തവ വിലോകനാത് ഗോപികാജനാ:

പ്രമദസങ്കുലാ: പങ്കജേക്ഷണ ।

അമൃതധാരയാ സംപ്ലുതാ ഇവ

സ്തിമിതതാം ദധുസ്ത്വത്പുരോഗതാ: ॥१॥

 

അങ്ങയെ കണ്ടുകിട്ടിയതി ഹർഷമടുടുത്തു വന്നു

ഗോപികൾ പങ്കജലോചനനാമങ്ങയെ നോക്കി

അമൃതധാരയാൽ അഭിഷിക്തരായപോലെ

നിർനിമേഷം സ്തബ്ധരായ് നിന്നുപോയീ

 

68.2

तदनु काचन त्वत्कराम्बुजं

सपदि गृह्णती निर्विशङ्कितम् ।

घनपयोधरे सन्निधाय सा

पुलकसंवृता तस्थुषी चिरम् ॥२॥

 

tadanu kācana tvatkārāmbujaṃ

sapadi gṛhṇatī nirviśaṅkitam |

ghanapayodhare sannidhāya sā

pulakasaṃvṛtā tasthuṣī ciram ||2||

 

തദനു കാചന ത്വത്കരാംബുജം

സപദി ഗൃഹ്ണതീ നിർവിശങ്കിതം ।

ഘനപയോധരേ സന്നിധായ സാ

പുളകസംവൃതാ തസ്ഥുഷീ ചിരം ॥२॥

 

അങ്ങയെകണ്ടതി മോഹമാർന്നൊരു

ഗോപിക ഭവദ് കരമെടുത്ത് ശങ്കയെന്യേ

തുടുത്ത തൻ മാറിൽ വച്ചേറെനേരമങ്ങേ

സവിധത്തിൽ നിന്നൂ പുളകിതഗാത്രയായീ

 

68.3

तव विभोऽपरा कोमलं भुजं

निजगलान्तरे पर्यवेष्टयत् ।

गलसमुद्गतं प्राणमारुतं

प्रतिनिरुन्धतीवातिहर्षुला ॥३॥

 

tava vibho'parā komalaṃ bhujaṃ

nijagalāntare paryaveṣṭayat |

galasamudgataṃ prāṇamārutaṃ

pratinirundhatīvātiharṣulā ||3||

 

തവ വിഭോfപരാ കോമളം ഭുജം

നിജഗലാന്തരേ പര്യവേഷ്ടയത് ।

ഗളസമുദ്ഗതം പ്രാണമാരുതം

പ്രതിനിരുന്ധതീവാതിഹർഷുലാ ॥३॥

 

മറ്റൊരു ഗോപികയങ്ങേ കൈകൾ

ഹർഷമോടെയവളുടെകഴുത്തിൽ ചുറ്റി

വരിഞ്ഞൂ, ഉയർന്നുപോകും പ്രാണൻ

ഗളത്തിൽ തടയുവാനെന്ന പോലെ  

 

68.4

अपगतत्रपा कापि कामिनी

तव मुखाम्बुजात् पूगचर्वितम् ।

प्रतिगृहय्य तद्वक्त्रपङ्कजे

निदधती गता पूर्णकामताम् ॥४॥

 

apagatatrapā kāpi kāminī

tava mukhāmbujāt pūgacarvitam |

pratigrhayya tadvaktrapankaje

nidadhātī gatā pūrṇakāmatām ||4||

 

അപഗതത്രപാ കാപി കാമിനീ

തവ മുഖാംബുജാത് പൂഗചർവിതം ।

പ്രതിഗൃഹയ്യ തദ് വക്ത്രപങ്കജേ

നിദധതീ ഗതാ പൂർണകാമതാം ॥४॥

 

ഒട്ടും നാണമില്ലാതെയൊരു ഗോപിക

അങ്ങു ചവച്ചരച്ച താംബൂലമങ്ങേ വായിൽ

നിന്നെടുത്തു തൻ വായിലിട്ടതി ഹർഷമോടെ

നിന്നൂ ആശകളെല്ലാം സഫലമായപോലെ

68.5

विकरुणो वने संविहाय माम्

अपगतोऽसि का त्वामिह स्पृशेत् ।

इति सरोषया तावदेकया

सजललोचनं वीक्षितो भवान् ॥५॥

 

vikaruṇo vane saṃvihāya mām

apagato'si kā tvāmihaspṛśet |

iti sarōṣayā tāvadekayā

sajalalōcanam vīkṣito bhavān ||5||

 

വികരുണോ വനേ സംവിഹായ മാം

അപഗതോfസി കാ ത്വാമിഹ സ്പൃശേത് ।

ഇതി സരോഷയാ താവദേകയാ

സജലലോചനം വീക്ഷിതോ ഭവാൻ ॥५॥

 

‘കരുണയില്ലാതെയുപേക്ഷിച്ചു നീയെന്നെ

വിജനമാം വനവീഥിയിൽ; ഏതു തരുണി

വരും നിന്നെ പുൽകുവാനിനി?’ഏവമോതി

തൻ പരിഭവങ്ങൾ കണ്ണീരണിഞ്ഞങ്ങയെ

നോക്കിയൊരു നാരി, രോഷമാർന്നവൾ.

 

68.6

इति मुदाऽऽकुलैर्वल्लवीजनै:

सममुपागतो यामुने तटे ।

मृदुकुचाम्बरै: कल्पितासने

घुसृणभासुरे पर्यशोभथा: ॥६॥

 

iti mudā'kulairvallavījanaiḥ

samamupāgato yāmune taṭe |

mṛdukucāmbaraiḥ kalpitāsane

ghuṣṛṇabhāsure paryaśobathāḥ ||6||

 

ഇതി മുദാfകുലൈർവല്ലവീജനൈ:

സമമുപാഗതോ യാമുനേ തടേ ।

മൃദുകുചാംബരൈ: കല്പിതാസനേ

ഘുസൃണഭാസുരേ പര്യശോഭഥാ: ॥६॥

 

യമുനാതീരത്തു ഭവാനുമായ് ചേരവേ

ആനന്ദമോടെ വിവശരാം ഗോപികൾ

കുങ്കുമം പുരണ്ട മൃദു മാറണിച്ചേലകൾ

അഴിച്ചു വിരിച്ചൂ അങ്ങേയ്ക്കിരിക്കുവാൻ

 

68.7

कतिविधा कृपा केऽपि सर्वतो

धृतदयोदया: केचिदाश्रिते ।

कतिचिदीदृशा मादृशेष्वपी

त्यभिहितो भवान् वल्लवीजनै: ॥७॥

 

katividhā kṛpā ke'pi sarvato

dhṛtadayodayāḥ kecidāśrite |

katicidīdrśā mādṛśeṣvapī

tyabhihito bhavān vallavījanaiḥ ||7||

 

കതിവിധാ കൃപാ കേfപി സർവതോ

ധൃതദയോദയാ: കേചിദാശ്രിതേ ।

കതിചിദീദൃശാ മാദൃശേഷ്വപീതി

അഭിഹിതോ ഭവാൻ വല്ലവീജനൈ: ॥७॥

 

“ദയകളെത്ര വിധം? ചിലർക്കുണ്ടാം ദയ എല്ലാവരിലും

ചിലർ ദയാലുക്കളാശ്രിതരോട് മാത്രം, പിന്നെച്ചിലർ

ഭക്തരാം ഞങ്ങളിൽപ്പോലും നിർദ്ദയരങ്ങയെപ്പോൽ”

ഏവം പറഞ്ഞു ഗോപികമാരയങ്ങയോടായ് പരിഭവം

  

 

68.8

अयि कुमारिका नैव शङ्क्यतां

कठिनता मयि प्रेमकातरे ।

मयि तु चेतसो वोऽनुवृत्तये

कृतमिदं मयेत्यूचिवान् भवान् ॥८॥

 

ayi kumārikā naiva śaṅkyatāṃ

kaṭhinatā mayi premakātare |

mayi tu cetaso vō'nuvṛttaye

kṛtamidaṃ mayētyūcivān bhavān ||8||

 

അയി കുമാരികാ നൈവ ശങ്ക്യതാം

കഠിനതാ മയി പ്രേമകാതരേ ।

മയി തു ചേതസോ വോfനുവൃത്തയേ

കൃതമിദം മയേത്യൂചിവാൻ ഭവാൻ ॥८॥

 

 

“കുമാരിമാരേ! നിർദ്ദയനല്ല ഞാൻ

ശങ്കിക്കവേണ്ടയെൻ പ്രേമത്തിൽ

നിങ്ങളൊട്ടും; എന്നിൽ മാത്രം സദാ

പ്രേമം നിങ്ങളിലുണ്ടാകുവാൻ

ചെയ്യുന്നൂ ഞാനീദൃശമാം ലീലകൾ”

ഏവം പറഞ്ഞൂ സമാധാനം ഭവാൻ.  

 

  

68.9

अयि निशम्यतां जीववल्लभा:

प्रियतमो जनो नेदृशो मम ।

तदिह रम्यतां रम्ययामिनी

ष्वनुपरोधमित्यालपो विभो ॥९॥

 

ayi niśamyatāṃ jīvavallabhāḥ

priyatamo janō nēdṛśō mama |

tadiha ramyatāṃ ramyayāminī

ṣvanuparōdhamityālapō vibhō ||9||

 

അയി നിശമ്യതാം ജീവവല്ലഭാ:

പ്രിയതമോ ജനോ നേദൃശോ മമ ।

തദിഹ രമ്യതാം രമ്യയാമിനീ

ഷ്വനുപരോധമിത്യാലപോ വിഭോ ॥९॥

 

“എനിക്കില്ലെൻ പ്രാണവല്ലഭമാരേ പ്രേമം

നിങ്ങളോളം മറ്റൊരുജനത്തിലും; ഇവിടെ

നിറനിലാവിൽക്കുളിച്ചൊരീ യമുനാതീരത്തു

ശങ്കയെന്യേ വരൂ നമുക്കൊത്തു രമിച്ചിടാം”

ഗോപികമാരോടായേവം പറഞ്ഞൂ ഭവാൻ

 

68.10

इति गिराधिकं मोदमेदुरैर्

व्रजवधूजनै: साकमारमन् ।

कलितकौतुको रासखेलने

गुरुपुरीपते पाहि मां गदात् ॥१०॥

 

iti girādhikaṃ modamedurair

vrajavadhūjanaiḥ sākamāraman |

kalitakautukō rāsakheḷanē

gurupurīpatē pāhi māṃ gadāt ||10||

 

ഇതി ഗിരാധികം മോദമേദുരൈർ

വ്രജവധൂജനൈ: സാകമാരമൻ ।

കലിതകൗതുകോ രാസഖേലനേ

ഗുരുപുരീപതേ പാഹി മാം ഗദാത് ॥१०॥

 

അങ്ങേ പ്രേമപൂരിതവാക്കുകൾ കേട്ടത്യാനന്ദമോടെ

ലാസ്യം നിൽക്കും ഗോപികളുമായങ്ങു രാസകേളിയാടീ.

ഏവം രാസലീലാലോലനായ് ഹർഷാനുഭൂതിയിൽ

വിരാജിക്കും ഗുരുവായൂരപ്പാ! എൻ രോഗങ്ങളകറ്റണേ!