Sreeman Narayaneeyam - Dasakam 67

Sreeman  Narayaneeyam - Dasakam 67

ദശകം 067 

http://ramayanam.guruvayoor.com/Sree%20Narayaneeyam/067%20Narayaneeyam.mp3

4  m 10 s 

Narayaneeyam 67

 

67.1

स्फुरत्परानन्दरसात्मकेन

त्वया समासादितभोगलीला: ।

असीममानन्दभरं प्रपन्ना

महान्तमापुर्मदमम्बुजाक्ष्य: ॥१॥

 

Sphuratparānandarasātmakēna

tvayā samāsāditabhōgalīlā: |

asīmamānandabharaṁ prapannā

mahāntamāpurmadamambujākṣya: ||1||

 

സ്ഫുരത്പരാനന്ദരസാത്മകേന

ത്വയാ സമാസാദിതഭോഗലീലാഃ ।

അസീമമാനന്ദഭരം പ്രപന്നാ

മഹാന്തമാപുര്മദമമ്ബുജാക്ഷ്യഃ ॥१॥

 

ബ്രഹ്മാനന്ദസ്വരൂപത്തിലിരിക്കും ഭവാനുമായി

രതിക്രീഡാസുഖമനുഭവിച്ച്  അതിരുകളില്ലാ

അനുഭൂതിയിലാണ്ടവർ, താമരക്കണ്ണിമാരാം

ഗോപിമാർക്കപ്പോൾ പെരുതാമഹങ്കാരമുണ്ടായ്

 

67.2

निलीयतेऽसौ मयि मय्यमायं

रमापतिर्विश्वमनोभिराम: ।

इति स्म सर्वा: कलिताभिमाना

निरीक्ष्य गोविन्द् तिरोहितोऽभू: ॥२॥

 

Nilīyatē'sau mayi mayyamāyaṁ

ramāpatirviśvamanōbhirāma: |

iti sma sarvā: kalitābhimānā

nirīkṣya gōvind tirōhitō'bhū: ||2||

 

നിലീയതേഽസൗ മയി മയ്യമായം

രമാപതിര്‍വിശ്വമനോഭിരാമഃ ।

ഇതി സ്മ സര്‍വാഃ കലിതാഭിമാനാ

നിരീക്ഷ്യ ഗോവിന്ദ തിരോഹിതോഽഭൂഃ ॥२॥

 

“ലക്ഷ്മീപതി, വിശ്വമനോഭിരാമനേറ്റം പ്രിയം

എന്നിലാണ,വൻ ലയിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നിൽ”

ഏവം ഗോപികൾതൻ  ദുരഭിമാനം കാൺകെ

ഭവാനക്ഷണമവിടെ നിന്നും മറഞ്ഞുപോയീ.   

  

67.3

राधाभिधां तावदजातगर्वा

मतिप्रियां गोपवधूं मुरारे ।

भवानुपादाय गतो विदूरं

तया सह स्वैरविहारकारी ॥३॥

 

Rādhābhidhāṁ tāvadajātagarvā

matipriyāṁ gōpavadhūṁ murārē |

bhavānupādāya gatō vidūraṁ

tayā saha svairavihārakārī ||3||

 

രാധാഭിധാം താവദജാതഗർവാ

മതിപ്രിയാം ഗോപവധൂം മുരാരേ ।

ഭവാനുപാദായ ഗതോ വിദൂരം

തയാ സഹ സ്വൈരവിഹാരകാരീ ॥३॥

 

ഭഗവൻ മുരാരേ, അഹങ്കാരലേശമില്ലാത്തവളാം

രാധയാണങ്ങേയ്ക്കേറ്റം പ്രിയങ്കരി; അവളെക്കൂട്ടി

അവിടുന്നു ദൂരേയ്ക്കു വിജനവനേ പോയ് മറഞ്ഞൂ

അവളുമായ് സ്വൈരം  രാസകേളീലീലയാടാൻ

67.4

तिरोहितेऽथ त्वयि जाततापा:

समं समेता: कमलायताक्ष्य: ।

वने वने त्वां परिमार्गयन्त्यो

विषादमापुर्भगवन्नपारम् ॥४॥

 

Tirōhitē'tha tvayi jātatāpā:

samaṁ samētā: kamalāyatākṣya: |

vanē vanē tvāṁ parimārgayantyō

viṣādamāpurbhagavannapāram ||4||

 

തിരോഹിതേഽഥ ത്വയി ജാതതാപാഃ

സമം സമേതാഃ കമലായതാക്ഷ്യഃ ।

വനേ വനേ ത്വാം പരിമാർഗയന്ത്യോ

വിഷാദമാപുർ ഭഗവന്നപാരം ॥४॥

 

 

പെട്ടെന്നങ്ങു ദൂരേ മറഞ്ഞുപോയതിൽ തുല്യഖിന്നരായ്

വനസ്ഥലികളിലെല്ലാമലഞ്ഞൂ വിഭോ! അങ്ങയെത്തേടി

മൈക്കണ്ണിമാരാമവരേവരും; എന്നിട്ടുമങ്ങയെയെങ്ങും

കാണാതെ ഗോപവധൂജനം പെരുതാം ദുഖത്തിലാണ്ടൂ   

 

67.5

हा चूत हा चम्पक कर्णिकार

हा मल्लिके मालति बालवल्य: ।

किं वीक्षितो नो हृदयैकचोर:

इत्यादि तास्त्वत्प्रवणा विलेपु: ॥५॥

 

Hā cūta hā campaka karṇikāra

hā mallikē mālati bālavalya: |

kiṁ vīkṣitō nō hṛdayaikacōra:

ityādi tāstvatpravaṇā vilēpu: ||5||

 

ഹാ ചൂത ഹാ ചമ്പക കര്ണികാര

ഹാ മല്ലികേ മാലതി ബാലവല്യഃ ।

കിം വീക്ഷിതോ നോ ഹൃദയൈകചോരഃ

ഇത്യാദി താസ്ത്വത്പ്രവണാ വിലേപുഃ ॥५॥

 

“തേൻമാവേ, ചമ്പകമരമേ, കൊന്നമരമേ,

പിച്ചകമേ, ചെറുവള്ളിപ്പടർപ്പുകളേ, നിങ്ങൾ

കണ്ടുവോ ഞങ്ങളുടെയുള്ളം കവർന്നവനെ?”

എന്നവർ വിലപിച്ചൂ മനമങ്ങിലുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടേ.

 

67.6

निरीक्षितोऽयं सखि पङ्कजाक्ष:

पुरो ममेत्याकुलमालपन्ती ।

त्वां भावनाचक्षुषि वीक्ष्य काचि

त्तापं सखीनां द्विगुणीचकार ॥६॥

 

Nirīkṣitō'yaṁ sakhi paṅkajākṣa:

purō mamētyākulamālapantī |

tvāṁ bhāvanācakṣuṣi vīkṣya kāci

ttāpaṁ sakhīnāṁ dviguṇīcakāra ||6||

 

നിരീക്ഷിതോയം സഖി പങ്കജാക്ഷഃ

പുരോ മമേത്യാകുലമാലപന്തീ ।

ത്വാം ഭാവനാചക്ഷുഷി വീക്ഷ്യ കാചി

ത്താപം സഖീനാം ദ്വിഗുണീചകാരി ॥६॥

 

“കണ്ടു ഞാൻ താമരക്കണ്ണനെയെൻ തോഴീ”

എന്നൊരുവൾ സങ്കൽപ്പത്തിലങ്ങയെയടുത്ത്

കണ്ടപോൽ ഭാവിച്ചാകുലയായ് ചൊന്നവാറേ

വിഷാദമിരട്ടിച്ചു നിന്നൂ മറ്റു ഗോപവധൂജനങ്ങൾ  

67.7

त्वदात्मिकास्ता यमुनातटान्ते

तवानुचक्रु: किल चेष्टितानि ।

विचित्य भूयोऽपि तथैव माना

त्त्वया विमुक्तां ददृशुश्च राधाम् ॥७॥

 

Tvadātmikāstā yamunātaṭāntē

tavānucakru: kila cēṣṭitāni |

vicitya bhūyō'pi tathaiva mānā

tvayā vimuktāṁ dadṛśuśca rādhām ||7||

 

ത്വദാത്മികാസ്താ യമുനാതടാന്തേ

തവാനുചക്രുഃ കില ചേഷ്ടിതാനി ।

വിചിത്യ ഭൂയോഽപി തഥൈവ മാനാത്

ത്വയാ വിമുക്താം ദദൃശുശ്ച രാധാം ॥७॥

 

ഭാവനയിൽ, ഭാവത്തിലങ്ങായിത്തന്നെമാറിയ

ഗോപീജനം അവിടുത്തെ ബാലലീലകളനുകരിച്ചൂ

യമുനാതടത്തിൽ; പിന്നെയങ്ങേയ്ക്കായന്വേഷണം

തുടരവേ കണ്ടൂ ഗർവ്വത്താലങ്ങു കൈവിട്ട രാധയെ.

 

67.8

तत: समं ता विपिने समन्तात्

तमोवतारावधि मार्गयन्त्य: ।

पुनर्विमिश्रा यमुनातटान्ते

भृशं विलेपुश्च जगुर्गुणांस्ते ॥८॥

 

Tataḥ samaṁ tā vipinē samantāt

tamōvatārāvadhi mārgayantya: |

punarvimisrā yamunātaṭāntē

bhr̥śaṁ vilēpuśca jagurguṇāṁstē ||8||

 

തതഃ സമം താ വിപിനേ സമന്താത്

തമോവതാരാവധി മാർഗയന്ത്യഃ ।

പുനർവിമിശ്രാ യമുനാതടാന്തേ

ഭൃശം വിലേപുശ്ച ജഗുർഗുണാംസ്തേ ॥८॥

 

രാധയും മറ്റു ഗോപികളെല്ലാവരുമായ് ചേർന്നു വീണ്ടും

അങ്ങയെ തിരഞ്ഞൂ ഇരുൾമൂടിയയിടംവരെ കാട്ടിലെങ്ങും പിന്നെയെത്തീ യമുനാതീരത്തങ്ങുമായ് സംഗമിച്ചിടത്ത്

വിഷാദമോടെയങ്ങേ ഗുണഗണങ്ങൾ പറഞ്ഞും പാടിയും

 

67.9

तथा व्यथासङ्कुलमानसानां

व्रजाङ्गनानां करुणैकसिन्धो ।

जगत्त्रयीमोहनमोहनात्मा

त्वं प्रादुरासीरयि मन्दहासी ॥९॥

 

Tathā vyathāsaṅkulamānasānāṁ

vrajāṅganānāṁ karuṇaikasindhō |

jagattrayīmōhanamōhanātmā

tvaṁ prādurāsīrayi mandahāsī ||9||

 

തഥാ വ്യഥാസങ്കുലമാനസാനാം

വ്രജാങ്ഗനാനാം കരുണൈകസിന്ധോ ।

ജഗത്ത്രയീമോഹനമോഹനാത്മാ

ത്വം പ്രാദുരാസീരയി മന്ദഹാസീ ॥९॥

 

മൂന്നുലോകങ്ങളേയും മോഹിപ്പിച്ചു കാമനുപോലും

മോഹമുണ്ടാക്കും ദേഹകാന്തിയോടെ കരുണാ

സാഗരമാമങ്ങ് പ്രത്യക്ഷനായീ ജവം, വിലപിക്കും

വ്രജസുന്ദരിമാർക്കുമുന്നിൽ മന്ദഹാസമോടേ.

 

67.10

सन्दिग्धसन्दर्शनमात्मकान्तं

त्वां वीक्ष्य तन्व्य: सहसा तदानीम् ।

किं किं न चक्रु: प्रमदातिभारात्

स त्वं गदात् पालय मारुतेश ॥१०॥

 

Sandigdhasandarśanamātmakāntaṁ

tvāṁ vīkṣya tanvyah sahasā tadānīm |

kiṁ kiṁ na cakru: pramadātibhārāt

sa tvaṁ gadāt pālaya mārutēśa ||10||

 

സന്ദിഗ്ധസന്ദർശനമാത്മകാന്തം

ത്വാം വീക്ഷ്യ തന്വ്യഃ സഹസാ തദാനീം ।

കിം കിം ന ചക്രുഃ പ്രമദാതിഭാരാത്

സ ത്വം ഗദാത്പാലയ മാരുതേശ ॥१०॥

ആത്മകാന്തനാമങ്ങയെ കാണാനാവുമോ എന്ന സംശയത്തിൽ ഏറെ കാത്തിരുന്നതാം ഗോപികൾ പെട്ടെന്നങ്ങയെ കണ്ടു കിട്ടിയ സന്തോഷാധിരേത്താൽ അക്ഷണം എന്തെന്തുതന്നെ ചെയ്തതില്ല!

ഭഗവാനേ! ഗുരുവായൂരപ്പാ,  രോഗങ്ങളകറ്റിയെന്നെ രക്ഷിക്കണേ